ΠΡΟΣΩΠΑ: Στέλιος Ανατολίτης

Μοιράσου το
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Ο Στέλιος Ανατολίτης είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές και τους πιο εκφραστικούς καλλιτέχνες  της ελληνικής stand up σκηνής. Τα κείμενά του διακρίνονται από τις φοβερές εικόνες, αλλά και τις νοσταλγικές αναφορές. Ωστόσο, θα μπορούσες πέρα από αυτή την συνέντευξη να τον γνωρίσεις καλύτερα μέσα από το κανάλι του στο  youtube. Εκεί θα μπορέσεις να δεις και να ακούσεις τις ιδέες του για θέματα που ταλανίζουν την κοινωνία, gaming videos αλλά και αποσπάσματα από παραστάσεις του.

 

Στέλιο, γιατί επέλεξες να γίνεις ένας stand up κωμικός;

Καλή ερώτηση. Δεν ξέρω αν το επέλεξα ή με επέλεξε εκείνο. Έγραφα κείμενα, έκανα αυτοσχεδιαστική κωμωδία, σε κάποια φάση αποφάσισα να γράψω αντί να αυτοσχεδιάσω κι έτσι ξεκίνησε όλο το παραμύθι.
Αν δεν πεθάνω μόνος σε κανένα παγκάκι, μπορεί στο μέλλον να έχω μια καλύτερη απάντηση.

Από πού εμπνέεσαι για την συγγραφή των κειμένων σου;

Από οτιδήποτε. Καμιά φορά είναι μεγάλες ή μικρές ιδέες (σε έκταση εννοώ, όχι ότι σκέφτομαι υπερκαταπληκτικές ιδεάρες), καμιά φορά πράγματα που μου έχουν συμβεί.

Μάχες με Νεράιδες, η σόλο σου παράσταση. Τι πρέπει να περιμένει ο θεατής;

Ελπίζω ότι περιμένει να γελάσει κι ελπίζω να το καταφέρω. Εκτός πλάκας, είναι μια συρραφή από κείμενα που έπαιζα τα τελευταία 2 χρόνια και είχαν ένα θεματικό δέσιμο.
Είναι αρκετά προσωπική παράσταση, λέω κυρίως για πράγματα που με νευριάζουν και θα ήθελα να μην υπήρχαν. Στην ουσία η παράσταση μιλάει για τις μάχες που δίνουμε όλοι μας
ενάντια στην καθημερινότητα και είναι κουραστικές και καθόλου χρήσιμες κι απλά θα προτιμούσα να ξεφύτρωναν νεράιδες και να πάλευα με αυτές.

Τι είναι αυτό που σε δυσκολεύει στην δουλειά σου;

Αυτό που με δυσκολεύει είναι κι αυτό που μου αρέσει και περισσότερο: Ότι πρέπει να παράγεις συνέχεια υλικό και να το βελτιώνεις και το πόσο θα το βελτιώσεις εξαρτάται κυρίως από το ποιος είσαι και πόσο δουλεύεις.
Οπότε παράλληλα με τα κείμενα και το performance εξελίσσεσαι κι εσύ σαν χαρακτήρας.

Επίσης με δυσκολεύει πάρα πολύ να παίζω και να μυρίζει φαγητό από κάπου κοντά. Θα ήθελα για όσο κρατάει η παράσταση να μην ψήνει κανένας και τίποτα.

Και κάτι τελευταίο: Με δυσκολεύει να τελειώνει αργά η παράσταση και να μην έχει μέσα για να γυρίσω σπίτι.

Και τώρα το δίλημμα: Έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στο να διαβάσεις 2 βιβλία της Δημουλίδου χωρίς διάλλειμα και σε ένα 3ωρο σεμινάριο για τους αεροψεκασμούς. Τι θα προτιμούσες;

Εννοείται, χωρίς καμία σκέψη τα βιβλία της κας Δημουλίδου. Κι αυτό γιατί, παραμένουν βιβλία που λένε μια ιστορία. Κάτι θα βρεις να σε κρατήσεις.
Στους αεροψεκασμούς δε θα μάθω τίποτα καινούριο. Στο βιβλίο πιθανότατα ναι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *