Η Σκέψη της διπλής συνεπαγωγής… και ένα όχι και τόσο άσχετο υστερόγραφο

Μοιράσου το
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Κάθε δράση έχει και αντίδραση, κάθε πράξη έχει και αίτιο και αποτέλεσμα. Όλα τριγύρω λειτουργούν με την μέθοδο της διπλής συνεπαγωγής. Όχι! Όπως σε όλα η γενίκευση δεν είναι αληθής. Βασικά κάπως έτσι είναι η ζωή του. Τίποτα δεν μπορείς να το γενικεύεις γιατί για τίποτα δεν μπορείς να είσαι σίγουρος!

Έτσι, η σκέψη της διπλής συνεπαγωγής έχει καθιερωθεί σε μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Ποια είναι αυτή; Αυτή είναι η λογική σκέψη αφού έγινε αυτό… Άρα πρέπει να γίνει αυτό. Και αντίστροφα. Πιο συγκεκριμένα, σε κάθε γεγονός που μπορεί να τραβήξει το βλέμμα της κοινωνίας, η πλειονότητα ανακαλεί παρόμοια γεγονότα και λέγει, ανάλογα με αυτή. Δηλαδή, τότε έγινε αυτό, άρα και τώρα πρέπει να γίνει αυτό.

Ο τρόπος σκέψης αυτός δεν είναι απαραίτητα πάντα κακός. Κυρίως βέβαια τον χρησιμοποιούμε για να δικαιολογήσουμε τις ακραίες και συνήθως ηλίθιες πράξεις μας. Έτσι, αθωώνονται όλες οι πράξεις που μπορούμε να κάνουμε. Ή μήπως όχι;

Προφανώς και δεν αθωώνονται, απλά καλύπτουμε κάπως την ντροπή που θα έπρεπε να νιώσουμε. Αυταπατόμαστε πως ότι έγινε ήταν δικαιολογημένο. Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος θα προχωρήσει περισσότερο όταν μάθουμε που ισχύει αυτή η μέθοδος.

Ένα φιλτράρισμα θα έκανε καλό. Θα μπορούσες να πράξει ανάλογα με προηγούμενα γεγονότα, αλλά με κάποιες βασικές σκέψεις. Πρώτον, να αποφευχθούν τα λάθη και να ελαχιστοποιηθεί να πραγματοποιηθούν οι προβοκάτσιες των παλαιοτέρων γεγονότων. Δεύτερον, κάθε υπόθεση είναι ξεχωριστή. Μπορεί να ταυτιστεί σε κάποια σημεία με κάποια άλλη, αλλά υπάρχουν και τα σημεία που τις διαφοροποιούν. Συχνά πλήρως. Τέλος, μερικές φορές τα γεγονότα δεν χρειάζονται να ταυτιστούν με άλλα έχουν από μόνα τους την δυναμική που χρειάζονται. Ίσως και η ταύτιση να του στερεί από την δυναμικότητα του.

 

Υ.Γ.: Δεν έχω σχολιάσει τίποτα για την θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου. Τα μόνα που θα ήθελα να γράψω είναι πως είτε τελικά τα χτυπήματα ήταν θανατηφόρα είτε όχι, η πράξη είναι αυτή που εξοργίζει και είναι απαίσια, όχι το αποτέλεσμα της. Επιπλέον, το επιχείρημα δεν μπήκε για να κλέψει δεν έχει καμία ουσία και το θεωρώ και άκυρο. Αρχικά, είτε μπήκε είτε δεν μπήκε με αυτό τον σκοπό δεν σκοτώνουμε κόσμο για αυτό. Στη συνέχεια, θαρρώ πως από πίσω του υποκινείτε η αποδοχή της λογικής πως αν είχε μπει να κλέψει, τότε θα είχε μια κάποια λογική η όλη πράξη. Από την άλλη, αφήστε την ψυχή και τους οικείους του να ηρεμήσουν. Σταματήστε να στήνετε παντού δικαστήρια!

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *