Καθημερινή απορία!

Μοιράσου το
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Το παρακάτω άρθρο μου γέννησε την ανάγκη να το γράψω ένα ποστ που είδα, του κωμικού Στέλιου Ανατολίτη. Έτσι, θα ήθελα να κρίνω τις στιγμές που έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια. Το ερώτημα που θα θέσω είναι απλό. Όταν ζεις στιγμές που θα μείνουν στην Ιστορία το ξέρεις; Προσωπική μου άποψη (αυτή γράφω γενικότερα) είναι πως όχι. Μου φαίνεται πως δεν έχεις την διαύγεια να αφουγκραστείς τα γεγονότα και την σημασία τους. Εξάλλου, τα  γεγονότα κρίνονται και μπορούμε να αντιληφθούμε τις συνέπειες και την σπουδαιότητα τους με το πέρασμα του χρόνου.

Με την βοήθεια της δημοσίευσης , ανακαλώ στην μνήμη μου πολλά γεγονότα. Γρηγορόπουλος, Φύσσας, επιθέσεις σε μετανάστες και άλλα πολλά. Η ιστορία γράφεται με την ομαλή νομιμοποίηση της φασιστικής λογικής. Προφανώς, δεν είναι αυτό που θα ήθελα να γράψει, αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Δικαιολογώντας την προηγούμενη παραδοχή μου, γράφω. Αν δεν γινόταν θα ήταν λογικό στην υπόθεση Γρηγορόπουλου να υπήρχαν οι φωνές που έλεγαν «και τι ήθελε εκεί; Τέτοια ώρα; Κι εγώ ξέρω πως ήταν κωλόπαιδο!».

Ή στην υπόθεση Φύσσα που τον δολοφόνησαν εν ψυχρώ για τις ιδέες του. Ακροδεξιοί, φασίστες, ναζιστές, οι οποίοι ακόμα και  μετά την παραδοχή της πολιτικής ευθύνης και την απόδειξη της πραγματικής ευθύνης, βρίσκονται στην Βουλή. Προπαγανδίζουν καθημερινά τις ιδέες του και μάλιστα παίρνουν δύναμη από όλα τα ακραία γεγονότα που προκαλούν.

Από την άλλη, υπάρχουν και αυτοί που κάνουν όλα να φαίνονται ίδια.”Ο Φύσσας είναι ίδιος, λόγου χάριν με τους δολοφόνους του”. Αυτό είναι ο συγκεκαλυμμένος φασισμός που έχει εδραιωθεί και αυτός σαν λογική.

Απλά όσο ο φιλελευθερισμός και ο νεοφιλελευθερισμός αρνούνται να πεθάνουν τόσο αυτές οι λογικές θα παίρνουν ελιξίρια νιότης. «Δείξε το θάνατο και θα θεωρούν ευτυχία τον πυρετό».

Για να καταλάβεις αν απλά σου δείχνουν το θάνατο. Αύριο το πρωί κάνε αυτή την απλή ερώτηση στον εαυτό σου: «Θα ‘μουν χαρούμενος να φέρω το παιδί μου σε αυτόν τον κόσμο;». Ακούγεται γλυκανάλατο, παρωχημένο και σίγουρα αρκετά μελό.

Για αυτό απάντησε την όσο πιο κυνικά γίνεται και συνυπολόγισε αυτό, αφού ζούμε στην εποχή που θεωρητικά (μόνο θεωρητικά) έχουμε εξασφαλίσει σαν είδος έχουμε εξασφαλίσει την στέγη, την τροφή και δεν είμαστε πρωτόγονοι. Οι αξίες του κόσμου είναι αυτές που θέλω για το παιδί μου. Αν γεννηθεί διαφορετικό, για παράδειγμα, και έχει τα παιδιά κάποιου τραμπούκου (που είναι δημοφιλής γιατί είχαν φοβερό αριστερό σουτ) να τα ξεφτιλίζουν καθημερινά. Το διαφορετικό μπορείς να το δεις σε οποιοδήποτε τομέα είτε υγείας είτε προσωπικότητας είτε οπουδήποτε.

Επιπλέον σκέψου και αυτό αν το παιδί μου είναι σαν τον Φύσσα ή σαν Γρηγορόπουλο ή πολύ απλά σαν κι εσένα, τι θα γίνει; Τι σου δείχνουν;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *