Ο Μαξ Μέρτεν σφαγέας της Θεσσαλονίκης και οι έλληνες που προσπάθησαν να τον συγκαλύψουν.

Μοιράσου το
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Η αλήθεια είναι πως όπως και να χαρακτηρίσεις τον Γερμανό σφαγέα της Θεσσαλονίκης θα είναι λίγο. Από την μία είναι αυτός που ευθύνεται για τον θάνατο πάνω από 50.000 ελληνοεβραίων, αφού πρώτα πήρε όλης της του την περιουσία. Ο άνθρωπος αυτός και μετά την Κατοχή και την πτώση του κτήνους κατόρθωσε να την βγάλει καθαρή. Κατείχε και υψηλή θέση στην κοινωνική τάξη της χώρας και έχαιρε προνομίων και σεβασμού. Θεωρούταν μέχρι και φιλέλληνας (!) ως το 1957.
Εκείνη την χρονιά εντελώς τυχαία συνελήφθη, εξαιτίας της μαρτυρίας ενός πολίτη που τον αναγνώρισε σε δικαστήριο, στο οποίο ο Μέρτεν είχε πάει ως μάρτυρας. Κλήθηκε να απολογηθεί για όλα τα εγκλήματα του, τα οποία αποδεδειγμένα είχε διαπράξει.
Φυλακίστηκε για μόνο 30 μήνες ! Στο κελί του υπήρχε γραφείο με δακτυλογράφο και όλες τις ανέσεις. Στην ίδια φυλακή βρισκόταν, την ίδια περίοδο και ο Μανώλης Γλέζος ο οποίος βρισκόταν σε ένα μπουντρούμι χωρίς νερό και φαγητό. Βλέπεται ο ένας σύμφωνα με κάποιους ήταν συμμορίτης. Οι ίδιοι είναι αυτοί που στο δικαστήριο του Μέρτεν κλήθηκαν να το υπερασπιστούν τον Σφαγέα. Το πρόσωπο όλων αυτών συναντιούνται στο πρόσωπο του στρατηγού Χρυσοχόου.

Το χρονικό της σφαγής από το Μαξ Μέρτεν

Ο Μέρτεν ήρθε στην Θεσσαλονίκη το 1941 ως συνεργάτης τον Ες Ες και κατευθείαν θέλησε να μπερδέψει και να βγάλει ένα προφίλ προστασίας των Εβραίων. Το σχέδιο ήταν πολύ απλό, καθώς θέλησε οι Εβραίοι να τον εμπιστευτούν ούτως ώστε να τους αρπάξει την περιουσία. Παράλληλα, δεχόταν τα θανάσιμα δημόσια βασανιστήρια τα οποία έκανε ο συνεργάτης του, ο Αξιωματικός των Ες Ες Αλόις Μπρούνερ, ο αποκαλούμενος Χασάπης της Θεσσαλονίκης. Ο οποίος ήταν προφανώς το εκτελεστικό όργανο του Μέρτεν.

Το σχέδιο των Ναζί της Θεσσαλονίκης

Το σχέδιο των Μέρτεν και Μπρούνερ στη Θεσσαλονίκη ήταν καλά οργανωμένο. Οι Ναζί συγκέντρωσαν τους Εβραίους στην πλατεία Ελευθερίας για δήθεν απογραφή, όπου τους ξυλοκόπησαν και τους υπέβαλαν σε εξευτελισμούς. Ο Μέρτεν υποσχέθηκε ότι θα τους έσωζε αν εκείνοι του έδιναν κοσμήματα και άλλα τιμαλφή. Έτσι συγκέντρωσε τον περίφημο «θησαυρό» του, που αναζητείται μέχρι σήμερα. Φυσικά αφού του έδιναν ό,τι είχαν και δεν είχαν, οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης επιβιβάζονταν με συνοπτικές διαδικασίες στα τρένα που οδηγούσαν στο κολαστήριο του Άουσβιτς. Οι περισσότεροι δεν γύρισαν ποτέ. Οι μαρτυρίες από τους ελάχιστους που επέζησαν είναι συγκλονιστικές.

Ο Χρυσοχόου που αποκάλεσε τους αντιστασιακούς ως «Συμμορίτες».

Ο ναζί εγκληματίας Μάξ Μέρτεν στη δίκη τον Φεβρουάριο του 1959, βρήκε ένθερμη υποστήριξη από τον στρατηγό Χρυσοχόου ο οποίος στην κατοχική Θεσσαλονίκη εκτελούσε χρέη Γενικού Επιθεωρητή Μακεδονίας προδίδοντας τις κινήσεις της ελληνικής αντίστασης. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου – συγγραφέα Σπύρου Κουζινόπουλου, ο Αθανάσιος Χρυσοχόου υπήρξε επιτελάρχης του στρατηγού Τσολάκογλου που έγινε ο πρώτος κατοχικός πρωθυπουργός. Ο Χρυσοχόου τοποθετήθηκε αμέσως στην έμμισθη θέση του Γενικού Επιθεωρητή Νομαρχιών Μακεδονίας, που υπήρξε κλάδος της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας, δηλαδή του μετέπειτα υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης. Κύρια δραστηριότητά του ήταν η συγκέντρωση αναφορών της Χωροφυλακής και των Νομαρχιών για τις αντιστασιακές ενέργειες κατά των Γερμανών στη Βόρεια Ελλάδα, αλλά και η έκδοση εγκυκλίων και προκηρύξεων με θεωρητικές οδηγίες για την αντιμετώπιση της βουλγαρικής και ρουμανικής προπαγάνδας.

Υπερασπισταί Βορείου Ελλάδος

Στους κόλπους αυτής της υπηρεσίας δημιουργήθηκε και άρχισε να δραστηριοποιείται από το καλοκαίρι του 1941 η οργάνωση ΥΒΕ/ΠΑΟ (Υπερασπισταί Βορείου Ελλάδος – Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις) που είχε συγκροτηθεί από πρώην αξιωματικούς στην πλειοψηφία. Πραγματικός αρχηγός της ήταν ο Χρυσοχόου, ενώ στην ηγετική ομάδα μετείχαν οι ταγματάρχες Ι. Παπαθανασίου, Ε. Δόρτας, Θ. Μπάρμπας και ο λοχαγός Α. Σακελλαρίδης. Το αξιοπερίεργο είναι ότι ενώ η ΥΒΕ/ΠΑΟ του Χρυσοχόου ανέπτυσσε μία έντονη αντιβουλγαρική δραστηριότητα για να αποκρούσει υποτίθεται τη βουλγαρική προπαγάνδα. Αυτό που έκανε κυρίως ήταν να βαφτίζει «Βουλγάρους» τους αγωνιστές της Αντίστασης.
Πολύ γρήγορα και καθώς η Εθνική Αντίσταση φούντωσε στη Βόρεια Ελλάδα, η ΥΒΕ/ΠΑΟ πήρε μια καθαρά αντιΕΑΜική στάση, αντιπαλεύοντας τις οργανώσεις του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και της Εθνικής Αλληλεγγύης που είχαν αναπτυχθεί στις πόλεις, τα χωριά και τα βουνά της Μακεδονίας, εξυπηρετώντας στην ουσία τις δυνάμεις του κατακτητή.

Ο ΖΕΥΣ , ο πραγματικός Ρόλος του Χρυσοχόου και το δικαστήριο του από τον ΕΛΑΣ

Ο Χρυσοχόου παρείσφρησε και στην οργάνωση ΖΕΥΣ. Εκεί όπως όλα έδειξαν ήταν ο άνθρωπος των κατακτητών. Πρόδιδε τα σχέδια των αντιστασιακών. Γενικά . Στο δίκτυο αυτό, ο Επιθεωρητής Νομαρχιών είχε τον κωδικό αριθμό «3», δίνοντας κατά καιρούς διάφορες πληροφορίες. Κοινή αίσθηση ότι ο Χρυσοχόου είχε αποδεχθεί την πρόταση Μαργέτη για την παροχή πληροφοριών στο κατασκοπευτικό δίκτυο, ως «ξέπλυμα» και «ξεκάρφωμα» της δωσίλογης έμμισθης θέσης του Γενικού Επιθεωρητή Νομαρχιών Μακεδονίας, που κατείχε. Από την άλλη αποδείχτηκε πως τελικά συνέβαινε το επόμενο. Λίγες ημέρες πριν από το τέλος της Κατοχής, ο Χρυσοχόου συνελήφθη από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ στη Θεσσαλονίκη. Κρατήθηκε για αρκετό διάστημα με διάφορες κατηγορίες εις βάρος του, δικάστηκε από λαϊκό δικαστήριο ως δωσίλογος και απελευθερώθηκε από τους Άγγλους μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας.

Η βοήθεια του Χρυσοχόου στο Γερμανό Μαξ Μέρτεν

Αργότερα στη δίκη Μέρτεν προσήλθε ως μάρτυρας υπεράσπισης και με την κατάθεσή του απάλλασσε ή απέδιδε ελαφρυντικά στον Μέρτεν για τα εγκλήματά του εναντίον των χιλιάδων Εβραίων της Θεσσαλονίκης που οδηγήθηκαν στα κρεματόρια. Μάλιστα, η επιμονή του υπέρ του κατηγορούμενου εκνεύρισε το στρατοδικείο, το οποίο τον επέπληξε για τις αντιφάσεις του.

Ο Χρυσοχόου γίνεται και πλατεία μεταπολεμικά

Ο Χρυσοχόου όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε μεταπολεμικά, αλλά το όνομά του δόθηκε σε δρόμο της πόλης έναντι της Σχολής Τυφλών από το διορισμένο από τη δικτατορία της 21ης Απριλίου δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Το τραγικό είναι ότι χρειάστηκαν αγώνες και προσφυγές ώστε αυτό να αλλάξει. Τελικά μόλις πριν από λίγο καιρό ο δρόμος μετονομάστηκε σε Αλμπέρτο Ναρ, ο οποίος υπήρξε γόνος θύματος του ολοκαυτώματος και σπουδαίος λογοτέχνης. Ασχέτως, τώρα μπορούμε να καταλάβουμε ποιοι είναι οι ιδεολογικοί και ιστορικοί πρόγονοι και σε ποια μεριά βρισκόντουσαν τότε.

Η δίκη και το τέλος για τον Μαξ Μέρτεν

Η δίκη του ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του ’59 και καθήλωσε την κοινή γνώμη. Καταδικάσθηκε σε 25 χρόνια και φυλακίστηκε. Όχι όμως για πολύ. Μετά από λίγους μήνες, το φθινόπωρο του 59, αποφυλακίστηκε μετά την ψήφιση νόμου που προέβλεπε την αναστολή των διώξεων όλων των εγκληματιών πολέμου. Η υπόθεση προκάλεσε σάλο και η αριστερά κατήγγειλε την κυβέρνηση της ΕΡΕ. Ο ελεύθερος πλέον Μέρτεν, επέστρεψε στη χώρα του, όπου εξαπέλυσε πρωτοφανή επίθεση κατά του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο βασικός ισχυρισμός του γερμανού εγκληματία ήταν ότι ο Έλληνας πολιτικός συνεργάστηκε με τις κατοχικές αρχές και ότι «αποζημιώθηκε» για τις υπηρεσίες του με τις περιουσίες των Εβραίων που οδηγήθηκαν στο ολοκαύτωμα. Η κυβέρνηση αντέδρασε έντονα και οι θιγόμενοι προσέφυγαν στη δικαιοσύνη για συκοφαντία. Ο Μέρτεν κατάφερε να γίνει ρυθμιστής της πολιτικής ζωής στην Ελλάδα.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *