Όταν ο Μητσοτάκης κάνει το λάθος να χρησιμοποιήσει ως πηγή την Πηνελόπη Δέλτα

Please follow and like us:
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
http://www.guernica.eu/2018/12/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bf-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%83%ce%bf%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%bb%ce%ac%ce%b8%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%b7

του Παπαδομανωλάκη Παναγιώτη

O Μητσοτάκης καλεί τον Τσίπρα να διαβάσει Π. Δέλτα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Εμείς που έχει τύχει να διαβάσουμε, θυμηθήκαμε από τα «Μυστικά του βάλτου» το παρακάτω:

«Ήταν ένα κράμα όλων των βαλκανικών εθνοτήτων τότε η Μακεδονία. Έλληνες, Βούλγαροι, Ρουμούνοι, Σέρβοι, Αλβανοί και Μουσουλμάνοι, ζούσαν φύρδην μίγδην κάτω από το βαρύ ζυγό των Τούρκων. Η γλώσσα τους ήταν η ίδια, μακεδονίτικη, ένα κράμα και αυτή από σλαβικά και ελληνικά, ανακατωμένα με λέξεις τούρκικες. Όπως και στα Βυζαντινά χρόνια, οι πληθυσμοί ήταν ανακατωμένοι τόσο, που δύσκολα χώριζες Έλληνα από Βούλγαρο – τις δύο φυλές που κυριαρχούσαν».

Θυμίζουμε πως η Δέλτα, ιστορική λογοτέχνης με αστική καταγωγή(οικογένεια Μπενάκη),εκφράζει το ελληνικό εθνικισμό της εποχής στην λογοτεχνία όπως και ο έρωτας της, Ίωνας Δραγούμης. Πάρα ταύτα αποτελεί εξαιρετική πηγή για την βγει κανείς αντιεθνικιστικά στους σύγχρονους «μακεδονομάχους», όπως ο εγγονός της Αντώνης Σαμαράς.

Η αναφορά της Πηνελόπης Δέλτα περί μακεδονικής γλώσσας έρχεται να συναντήσει την αντίστοιχη του ίδιου του Παύλου Μελά, του ήρωα του ελληνικού εθνικισμού, και κανονικού μακεδονομάχου κε ότι αυτό συνεπάγεται(και όχι από τα Lidl, όπως οι σημερινοί). Ο ίδιος στις επιστολές προς τη γυναίκα του διηγείται πως ήρθε σε επαφή με πληθυσμούς που μιλούσαν μακεδονικά και μάλιστα κάποια στιγμή χρειάστηκε να μιλήσει στη γλώσσα τους:

«ανεβαίναμε εμείς προς τους στάβλους και από παντού ακούγαμε добровечер-ντοβροβέτσσερ (καλησπέρα) στα μακεδόνικα, από τις γυναίκες, δεν γνωρίζουν ούτε λέξη ελληνικά»
«Το απόγευμα (…) συνεκεντρώθηκαν εις το δωμάτιόν μας 12 προύχοντες. Εις αυτούς ζωηρότατα, ευγλωττότατα και-πειστικότατα – μετέφραζεν ο Πύρζας – ωμίλησε, μακεδονικά ο Κώτας» (Ναταλίας Μελά: Παύλος Μελάς, Αθήναι 1963, σελ. 241).
«Θα σου κάμω μιαν μικράν περίληψιν του λόγου τον οποίον εξεφώνησα προ της μακεδονικής αυτής βουλής», ενώ αλλού αναφέρει: «Έμαθα και ολίγας μακεδονικάς λέξεις, που λέγω εις τας γυναίκας και μητέρας προ πάντων και ενθουσιάζονται μαζί μου» (σελ. 253).

Τέλος, και ο Μακεδονομάχος Γεώργιος Τσόντος-Βάρδας στις 22 Οκτωβρίου 1906, στο ημερολόγιό του έγραψε ότι θα ζητήσει από το ελληνικό κράτος να «μου στείλουν κάποιο βιβλίο στα μακεδόνικα, αν υπάρχει, για να μάθω τη γλώσσα». Μόνο τρεις μέρες αργότερα, στις 25 Οκτωβρίου 1906, ο Βάρδας ανέφερε: «προσπαθώ να μάθω τη μακεδόνικη γλώσσα αλλά πολύ δυσκολεύομαι, δεν μπορώ να καταλάβω σε ποιές κλίσεις ανήκει».

Με απλά λόγια, αν και η είδηση πως ο Μακεδονικός Αγώνας βγαίνει εκτός ύλης είναι hoax(βλ. https://www.dikaiologitika.gr/…/ypourgeio-paideias-fake-new…), θεωρούμε πως η διδασκαλία της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου έξω από την εθνικιστική αφήγηση και μέσα από τα γραπτά των ίδιων των πρωταγωνιστών, θα ήταν ένα δυνατό χαστούκι στον εθνικισμό των ημερών μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μείνετε ενημερωμένοι